Tak się to działo: kiedy słuchacz wypowiadał swoje zdanie, ja zbijałem jego tezę. Jest to, jak ci wiadomo, sokratejski sposób dyskutowania z cudzym poglądem. Sokrates bowiem sądził, że w ten sposób najłatwiej dochodzi się do ustalenia tego, co jest najbardziej zbliżone do prawdy.
Cyceron w Tuskulankach dał przegląd stanowisk różnych szkół filozoficznych na praktyczne zagadnienia życia ludzkiego i przeniósł je na realia rzymskie. Cytaty prozą i poezją, dygresje i exempla urozmaicały wykład i podnosiły jego wartość literacką. Dialog poprzedzony został pochwałą studiów i nauki, czym Cyceron dał wyraz swojemu patriotyzmowi. Jego zdaniem Rzymianie powinni także w nauce prześcignąć Greków, chociaż dotychczas niewiele zrobiono w tym zakresie. Dlatego uznał za swoją powinność rozwinięcie filozofii greckiej i przystosowanie jej do potrzeb nauki łacińskiej.
Źródła Pisząc Tuskulanki Arpinata korzystał z bardzo wielu źródeł. Współcześni badacze uważają, że nie jest możliwe ustalenie wszystkich. Opierał się przede wszystkim na pracach Platona i Arystotelesa. Niewątpliwie korzystał z dzieł różnych filozofów stoickich, epikurejskich i akademickich.