W 1907 wraz z polską delegacją uczestniczył w międzynarodowym Kongresie Górników w Salzburgu. Od 1909Archiwa rodzinne kontynuował przerwane uprzednio studia prawnicze na UJ i w roku 1912 uzyskał stopień doktora praw. W tym samym roku został wpisany na listę aplikantów adwokackich. Przed 1914 był koncypientem wzgl. kandydatem adwokackim w Krakowie i w Nisku. Od 1913 działał w Żywcu, np. na łonie Towarzystwa Uniwersytetu Ludowego.
Po wybuchu I wojny światowej na początku sierpnia 1914 przystąpił do oddziałów strzeleckich Józefa Piłsudskiego i uczestniczył w pierwszej kampanii Legionów Polskich. Został Komisarzem Wojsk Polskich na powiat kielecki z ramienia Rządu Narodowego, następnie po 10 września 1914 służył w batalionie uzupełnień w Wiedniu kpt. Andrzeja Galicy. Został mianowany chorążym piechoty legionów 5 maja 1915. Był oficerem werbunkowym w Dąbrowie od lipca 1915, potem służył w Komendzie Legionów Polskich. Został awansowany na stopień podporucznika piechoty 8 września 1915. Od sierpnia 1916 pełnił funkcję dowódcy 1 kompanii w 6 pułku piechoty w składzie III Brygady, później na stanowisku adiutanta pułku. Awansowany na porucznika piechoty. Po kryzysie przysięgowym z 1917 podjął służbę w wymiarze sprawiedliwości w ramach sądownictwa pod auspicjami Tymczasowej Rady Stanu.