W czasie wojny wykonał 488 lotów bojowych, w 134 walkach powietrznych strącił osobiście 35 i w grupie 11 samolotów wroga. W 1948 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, 1949–1951 dowodzi dywizją lotniczą, potem został naczelnikiem centrum szkoleniowego lotnictwa myśliwskiego obrony przeciwlotniczej, w 1954 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Później dowodził armią lotnictwa myśliwskiego obrony przeciwlotniczej, 1962–1969 był I zastępcą dowódcy, a 1968–1977 dowódcą 8 Samodzielnej Armii Obrony Przeciwlotniczej w Kijowie i jednocześnie zastępcą dowódcy wojsk Kijowskiego Okręgu Wojskowego ds. obrony przeciwlotniczej, w 1971 otrzymał stopień generała pułkownika lotnictwa. W 1977 został szefem sztabu – zastępcą szefa Obrony Cywilnej Ukraińskiej SRR, 1984-1988 był konsultantem Wojskowej Akademii Obrony Przeciwlotniczej im. A. Wasilewskiego w Kijowie. Był deputowanym do Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR 7 kadencji.