W sierpniu 1941 Austeen przez Toronto i Halifax dotarł do Wielkiej Brytanii. Został skierowany do Operational Training Unit w Aston Down. Latem 1942, w stopniu kapitana (flight lieutenant) otrzymał przydział do 64 dywizjonu. 9 sierpnia 1943 został przeniesiony do 611 dywizjonu, latał głównie jako dowódca klucza 4 spitfire'ów. Wczesną jesienią 1943 awansował na majora (squadron leader) i otrzymał dowództwo 331 dywizjonu stacjonującego na lotnisku North Weald. Osobistym samolotem Austeena był Spitfire Mk.IX o numerze fabrycznym MH828.
20 października 1943 leciał na czele dywizjonu nad Saint-Quentin. Na wysokości 32 000 stóp (9600 metrów) dostrzeżono dwie formacje wrogich samolotów. Większość Niemców oderwała w prawą stronę, kilku innych skręciło w lewo. Austeen dopadł ostatniego z nich i otworzył ogień z odległości 500 jardów. Pierwsza seria nie wyrządziła żadnych szkód więc ponownie nacisnął na spust. Tym razem zauważył, że jego pociski trafiły w skrzydło i kadłub przeciwnika, kilka dużych części odpadło od samolotu nieprzyjaciela. Niemiecki pilot wyskoczył na spadochronie co potwierdził porucznik Fearnley[potrzebne źródło]. 4 dni później Austeen zestrzelił 4 wrogie samoloty[potrzebne źródło].