Wielokrotnie też podkreśla, że chciałby się pozbyć z Paryża hugenotów. Osobiście też zwraca się do Jerzego Mergy, urażonego przez admirała Coligny’ego, by wyzwał go na pojedynek albo przynajmniej z zemsty postrzelił z zasadzki. Ostatecznie zleca to zadanie Morevelowi. Admirał de Coligny Chciałby skanalizować spory religijne i skierować energię społeczną ku wojnie z zagrażającą Francji Hiszpanią. Zobaczywszy go po raz pierwszy, Bernard klęka przed nim. Lekceważy sobie niebezpieczeństwo osobiście mu zagrażające. Podziwia odwagę innych: kiedy Bernard bez wahania otwiera być może zatrutą kopertę, admirał w dowód uznania zdobywa dla niego awans w wojsku. Jest jednak pochopny w wydawaniu sądów. Kiedy Bernard, ku zaskoczeniu wszystkich, pokonuje najlepszego szermierza stolicy, daje posłuch matce pokonanego, że Bernard zabił go podstępem. Diana de Turgis Każde spotkanie z kochankiem czy to na spacerze czy w łóżku poświęca na rozmowę o jego nawróceniu. Wierzy niezachwianie, że to relikwia, którą mu wręczyła, ocaliła mu życie. Mimo wyrzutów sumienia utrzymuje związek z Bernardem, wierząc że jego nawróceniem okupi swe winy. Daje Bernardowi do przeczytania dzieło katolickiego apologety, którego nie czytała, nie chce jednak wysłuchać jego o nim sądu, żeby nie stracić wiary.