Niemieccy rajtarzy Zabobonni, wyśmiewają się z katolickich relikwii, ale sami wierzą w moc skór i maści przeciw zranieniu, zdeprawowani przez wojnę, okradają towarzysza stołu z pieniędzy i konia, zostawiają mu jednak tyle, żeby przeżył i nędzną szkapę, by dojechał do Paryża. Dworacy królewscy Wychwalają Mszę katolicką, ale chodzą na nią tylko po to, by zobaczyć damy swego serca bez masek, w których zwykle chodzą. Podają im przy wejściu do kościoła wodę święconą, żeby im uścisnąć rączki i przekazać miłosne liściki. Jeden z ucztujących odmawia po łacinie modlitwę, której nie rozumie, ale jest przekonany o jej skuteczności. O każdy pozór obrazy chwytają za broń – do pojedynku dochodzi nawet podczas obiadu pomiędzy przyjaciółmi. Dworacy Coligny’ego Obawiają się o życie swego wodza. Kiedy Coligny dostaje list, niewiadomego pochodzenia, odbierają mu go, obawiając się katolickiej trucizny. Nienawidzą katolików w równym stopniu, jak i katolicy ich. Ojciec Dumlin Obiecuje wygłosić kazanie na dowolny temat. Kiedy młodzi kawalerowie chcą, by mówił o grzesznej miłości, odmawia jednak, nie chcąc zrazić dam, które się u niego spowiadają. Zobowiązuje się jednak trzykrotnie przekląć w czasie kazania. Król Karol IX Król podczas polowania dobija własnoręcznie rannego jelenia i cały obryzgany krwią woła: giń przeniewierco.