Daniił Wasiljewicz Kazakiewicz (, ur. we wsi Radziewce w gminie Radoszkowice w guberni wileńskiej (obecnie w rejonie mołodeczańskim na Białorusi), zm. 28 listopada 1988 w Moskwie) – radziecki generał-lejtnant, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Był Białorusinem, dzieciństwo i młodość spędził w Omsku, po ukończeniu szkoły średniej pracował jako cieśla w fabryce. Od czerwca 1920 służył w Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie z Polską i walkach z wojskami Stanisława Bułak-Bałachowicza, w 1923 ukończył kursy piechoty w Mińsku i został pomocnikiem szefa placówki granicznej w Białoruskim Okręgu Pogranicznym. W latach 1924–1926 był naczelnikiem placówki granicznej w Azerbejdżańskim Okręgu Pogranicznym, a 1926-1927 naczelnikiem placówki granicznej w Gruzińskim Okręgu Pogranicznym, w 1929 ukończył Wyższą Szkołę Pograniczną OGPU i został naczelnikiem placówki granicznej w Ukraińskim Okręgu Pogranicznym. W latach 1932–1934 był kierownikiem kursu 2 Charkowskiej Szkoły Pogranicznej, w 1937 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i został dowódcą pułku NKWD w Chabarowskim Okręgu Pogranicznym, a w 1939 szefem sztabu wojsk tego okręgu, w grudniu 1942 mianowano go szefem sztabu Dalekowschodniej Dywizji Piechoty NKWD sformowanej z pograniczników.