Brał udział w wojnie z Niemcami jako szef sztabu 102 Dywizji Piechoty Frontu Centralnego (od lutego do września 1943), uczestniczył w bitwie pod Kurskiem i operacji orłowskiej, od września 1943 do maja 1945 dowodził 399 Dywizją Piechoty, jesienią 1943 walczył na Froncie Centralnym, od października 1943 do lutego 1944 Froncie Białoruskim, od lutego do września 1944 1 Białoruskim, od września 1944 do lutego 1945 2 Białoruskim, a od lutego do maja 1945 3 Białoruskim. Brał udział w operacji czernihowsko-prypeckiej, homelsko-rzeczyckiej, bobrujskiej, mińskiej, mławsko-elbląskiej i wschodniopruskiej. 3-8 sierpnia 1944 dowodzone przez niego siły przerwały niemiecką obronę, sforsowały Narew, uchwyciły przyczółek i odparły wiele niemieckich kontrataków w rejonie miasta Różan w powiecie makowskim. Po wojnie kontynuował służbę w wojskach pogranicznych jako zastępca szefa wojsk Czarnomorskiego (1945-1946) i Mołdawskiego Okręgu Pogranicznego (1946-1948), od września 1948 do kwietnia 1954 był szefem wojsk Mołdawskiego Okręgu Pogranicznego w Kiszyniowie, a od kwietnia 1954 do października 1955 szefem wojsk Południowo-Zachodniego Okręgu Pogranicznego we Lwowie. W 1952 ukończył Wszechzwiązkowy Zaoczny Instytut Prawniczy, od października 1955 do października 1957 był głównym doradcą ds.