Pawieł Artiemjewicz Płotnikow (ros. Павел Артемьевич Плотников, ur. 4 marca 1920 we wsi Gońba w guberni tomskiej (obecnie część miasta Barnauł), zm. 14 grudnia 2000 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944 i 1945).
Życiorys Po ukończeniu szkoły w Barnaule pracował jako ślusarz, jednocześnie uczył się w aeroklubie, od 1938 służył w Armii Czerwonej, w 1940 skończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Nowosybirsku. Od października 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako pilot, potem dowódca klucza i eskadry, brał udział w walkach na Froncie Południowym, Zakaukaskim, Woroneskim, Stepowym, 1 i 2 Ukraińskim. Od 1944 należał do WKP(b), do maja 1944 jako zastępca dowódcy eskadry 82 gwardyjskiego lotniczego pułku bombowców 1 Gwardyjskiej Lotniczej Dywizji Bombowców 2 Gwardyjskiego Lotniczego Korpusu Bombowców 5 Armii Powietrznej 2 Frontu Ukraińskiego wykonał 225 lotów bojowych i strącił 3 samoloty wroga. Do marca 1945 wykonał jeszcze 80 lotów bojowych. Łącznie w czasie wojny wykonał 343 loty bojowe, strącił 3 samolot wroga, zatopił 6 transportów wojskowych, zniszczył 7 pociągów, 3 mosty kolejowe, ponad 250 samochodów i wiele dział, czołgów i innej techniki wroga.