W 1945 ukończył wyższą szkołę oficerską, w 1951 Akademię Wojskowo-Powietrzną Czerwonego Sztandaru, a w 1960 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, od 1951 dowodził pułkiem bombowców, w 1952 został starszym inspektorem-lotnikiem Zarządu Przygotowania Bojowego Sił Wojskowo-Powietrznych. Od 1955 był zastępcą dowódcy, a 1956-1958 dowódcą lotniczej dywizji bombowców, 1960-1965 dyżurnym odpowiedzialnym zarządzania lotami stanowiska dowódczego Sił Wojskowo-Powietrznych, następnie ponownie dowódcą dywizji lotniczej. W 1966 otrzymał stopień generała majora, od 1968 był zastępcą szefa sztabu 37 Armii Powietrznej, później 36 Armii Powietrznej, w 1975 został zwolniony do rezerwy, następnie pracował w Ministerstwie Przemysłu Gazowego ZSRR i Instytucie Naukowo-Badawczym Transportu Samochodowego.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (dwukrotnie - 19 sierpnia 1944 i 27 czerwca 1945) Order Lenina (1944) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie - 1942, 1943 i 1955) Order Aleksandra Newskiego (1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie - 1943 i 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (1956) I medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=344 (ros.)