Adolf z Kleve (ur. 28 czerwca 1425, zm. 18 września 1492 w Brukseli) – pan Ravensteinu i Wijnendale z rodu książąt Kleve, bliski współpracownik książąt burgundzkich, namiestnik Karola Zuchwałego w Niderlandach, opiekun małoletniego Filipa I Pięknego.
Życiorys Adolf był młodszym synem księcia Kleve i hrabiego Mark Adolfa II (III) oraz Marii z Burgundii. Młodość spędził wraz ze starszym bratem Janem na dworze dziadka ze strony matki, księcia Burgundii i hrabiego Flandrii Jana bez Trwogi. Po śmierci ojca Jan powrócił nad Ren i objął księstwo Kleve i hrabstwo Mark, natomiast Adolf pozostał na dworze burgundzkim, a w 1450 przyznano mu dobra w Brabancji, w tym Ravenstein, i część wiana matki, w tym Wijnendale. W faktyczne ich posiadanie wszedł jednak znacznie później.
Adolf należał do najbliższego kręgu współpracowników księcia burgundzkiego Filipa Dobrego, a następnie jego syna Karola Zuchwałego. W 1446/1447 Filip bezskutecznie starał się o jego nominację na arcybiskupa Kolonii. Adolf otrzymał jednak książęcą pensję i został członkiem zakonu Złotego Runa, błyszczał na turniejach. Był jednym z wodzów burgundzkich wojsk w kampaniach prowadzonych w latach 60. XV w..