W 1475 książę Karol powierzył mu funkcję namiestnika Niderlandów, podczas gdy sam ruszył na kampanię przeciwko Lotaryngii.
Gdy na początku stycznia 1477 Karol zginął, jego córka Maria jeszcze w tym samym miesiącu mianowała Adolfa regentem krajów książąt burgundzkich. 7 lipca 1477 Adolf został mianowany przez Marię namiestnikiem Hainaut (pełnił tę funkcję do 1482). Podobnie jak swój brat Jan, także Adolf pragnął doprowadzić do ślubu Marii ze swoim synem. Nawet po wyborze przez Marię na męża Maksymiliana Habsburga pozycja Adolfa na dworze burgundzkim pozostała bardzo silna: to on nadał Maksymilianowi godność rycerza Złotego Runa, a w 1478 został ojcem chrzestnym syna Marii i Maksymiliana, Filipa. Po śmierci Marii w marcu 1482 został opiekunem i wychowawcą małoletniego księcia oraz wiodącym członkiem rady regencyjnej ustanowionej przez Maksymiliana do sprawowania rządów w imieniu Filipa. Później pełnił tę samą rolę dla opozycji antyhabsburskiej.
Gdy w 1484 wybuchła wojna między Maksymilianem i stanami Niderlandów, Adolf doprowadził do zawarcia w kolejnym roku pokoju między zwaśnionymi stronami. Nadal pozostawał wychowawcą księcia Filipa. Jego główną troską było jednak doprowadzenie do zgody między Maksymilianem a swoim synem Filipem.