W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. Służył początkowo w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Wysłany w 1922 na kurs do Szkoły Podchorążych w Grudziądzu. Po jego ukończeniu został awansowany do stopnia podporucznika i skierowany do 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W latach 1923–1925 służył w 41 pułku piechoty w Suwałkach jako oficer kompanii i oficer administracyjny. 1 stycznia 1925 roku otrzymał awans do stopnia porucznika. W latach 1925–1926 był młodszym oficerem i oficerem administracji koszar w 28 pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi. Od 1926 roku służył w 74 Górnośląskim pułku piechoty w Lublińcu jako oficer kompanii (był w 1928 i 1932). W 1937 roku został płatnikiem w Szkole Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 138. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendentów. W tym samym miesiącu pełnił służbę w batalionie KOP „Słobódka” na stanowisku oficera płatnika. Przed wybuchem wojny był płatnikiem batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza „Słobódka II”. 24 sierpnia 1939 roku batalion wszedł w skład 3 pułku piechoty KOP, sformowanego w trybie mobilizacji alarmowej.