Działania te natychmiast spowodowały kłopoty dla osady Port Franks. Od chwili, gdy Ausable River nie uchodziła już do jeziora Burwell, a tym bardziej nie płynęła w kierunku Grand Bend, niesione przez nią osady, a wiosną obfita kra, nie osadzały się już na rozległym obszarze jeziora, lecz kierowały się wprost do przekopu. Powodowało to jego szybkie zamulanie, zaś wiosną zatory lodowe, zagrażające osadnikom w Port Franks.
Na początku lat 1890. mieszkańcy Grand Bend postanowili wybudować w swej osadzie przystań. W tym celu w 1892 r. wykonali kolejny przekop, długości ok. 400 m, prowadzący wody strumienia Parkhill Creek wprost do jeziora. W ten sposób skrócono bieg tego cieku wodnego, odcinając w Port Franks ostatni, 14-kilometrowy fragment jego koryta, biegnący równolegle do brzegów Huronu – Old Ausable Channel.
W 1907 r. Rock Glen Power Company zbudowała w miejscowości Rock Glen niewielką zaporę na Ausable River. Spiętrzone nią wody napędzały turbinę małej elektrowni wodnej. Zarządzana następnie przez Ontario Hydro elektrownia zakończyła działalność krótko po II wojnie światowej. W odpowiedzi na skargi wędkarzy, którzy wskazywali, że tama uniemożliwia rybom wędrówkę w górę rzeki na tarło, pododdział armii kanadyjskiej wysadził zaporę w powietrze.