Metallus pumilus – gatunek błonkówki z rodziny pilarzowatych i podrodziny Blennocampinae.
Gatunek ten po raz pierwszy opisał w 1816 roku Johann Christoph Friedrich Klug pod nazwą Tenthredo (Allantus) pumila.
Opis Dorosłe osiągają 3,5–4,5 mm długości ciała, którego barwa jest błyszcząco czarna. Tylko odnóża są żółte ze smoliście przyciemnionymi nasadami tylnych ud. Czułki cechuje przeciętna długość i, zwłaszcza u samca, wyraźne pogrubienie i boczne spłaszczenie. Ósmy ich człon nawet u samicy jest tylko dwukrotnie dłuższy niż szeroki. Głowa pozbawiona jest listewek zapoliczkowych. Skrzydła są nieco przydymione, ale prawie przezroczyste.
Larwa jest brudnobrązowawobiała z jasnobrązową głową. Ciało ma spłaszczone grzbietobrzusznie, z klinowatą głową, szeroką okolicą przedtułowia i zwężonym odwłokiem o słabo rozwiniętych posuwkach. Na wierzchu tułowia znajdują się 3 płytki: duży skleryt przedtułowiowy oraz dwa małe, wąskie skleryty na przednich brzegach śródtułowia i zatułowia. Analogiczny układ płytek występuje na spodzie tułowia, a wąska płytka obecna jest również na spodzie pierwszego segmentu odwłoka. U ostatniego stadium larwalnego płytki zanikają, a długość ciała sięgać może 10 mm. Poczwarka ma 4 mm długości i kremowobiałą barwę.