Biologia i ekologia Larwy są oligofagicznymi foliofagami i endofagami. Żerują wewnątrz tkanki liści, tworząc nieregularne, brązowe miny na jego górnej powierzchni. Do ich roślin żywicielskich należą przedstawiciele rodzaju Rubus, w tym uprawne odmiany maliny właściwej i jeżyny krzewiastej, w przypadku których notowane są jako szkodniki o pomniejszym znaczeniu.
Gatunek ten wydaje dwa pokolenia w roku. Osobniki dorosłe pierwszego pokolenia pojawiają się na wiosnę. Samice składają jaja pojedynczo na liściach. Larwy pierwszego pokolenia spotyka się od czerwca lub lipca. Osobniki dorosłe drugiego pokolenia pojawiają się pod koniec lata, a larwy tego pokolenia żerują jesienią, nawet do października. W glebie zimują w pełni wyrośnięte larwy, które przepoczwarczają się wiosną następnego roku.
Do parazytoidów atakujących M. pumilus należą wiechońkowate: Achrysocharoides cilla, Pnigalio pectinicornis, Aprostocetus, Sympiesis sericeicornis oraz gąsienicznik Itoplectis alternans.
Rozprzestrzenienie Gatunek rozprzestrzeniony w całej Europie. Wykazany z Belgii, Chorwacji, Czech, Finlandii, Francji, Holandii, Irlandii, Luksemburga, Niemiec, Polski, Rosji, Rumunii, Szwecji, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch.
Przypisy
Kategoria:Pilarzowate Kategoria:Błonkówki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1816 roku