Shanto Iyengar i Donald Kinder, manipulując doborem i ekspozycją tematów w telewizyjnych serwisach informacyjnych, wykazali, że sprawy częściej eksponowane stawały się dla widzów ważniejsze, a także opisali zjawisko torowania, czyli wpływu wyeksponowanych tematów na kryteria oceny polityków.
Krytyka i ograniczenia Pierwsze badania opierały się na korelacjach, które pokazują, że hierarchia tematów w mediach pokrywa się z hierarchią spraw uznawanych za ważne przez odbiorców, lecz same nie rozstrzygają, czy to media kształtują priorytety odbiorców, czy raczej odzwierciedlają sprawy już przez nich uznane za istotne. Relacja między agendą medialną, publiczną i polityczną bywa więc opisywana jako dwukierunkowa.
Zasięg efektu jest ograniczony. Działa on przede wszystkim w odniesieniu do spraw nieoczywistych, natomiast przy tematach, których ludzie doświadczają bezpośrednio, wpływ mediów jest słabszy lub pomijalny, co podważa uniwersalność teorii.
Wraz ze wzrostem liczby kanałów przekazu i rozwojem internetu centralna rola mediów w ustalaniu jednej, wspólnej agendy publicznej osłabła, ponieważ odbiorcy w większym stopniu wybierają własne źródła informacji, co prowadzi do fragmentacji porządków dnia.
Zobacz też opinia publiczna teoria magicznego pocisku
Przypisy
Kategoria:Medioznawstwo Kategoria:Media