Nie jest to jednak jedyna interpretacja pojęć wyjątku i ograniczenia. Porozumienie w sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej (TRIPS) zawiera niejednolite sformułowania typu „wyjątki i (lub) ograniczenia”, „ograniczone wyjątki”, „ograniczone wyłączenia”, a w dyrektywie 2001/29/WE rozdział 2 nosi tytuł „Prawa i wyjątki”, co mogłoby oznaczać, że ograniczenia są rodzajem wyjątków.
Historia Do czasu, gdy pojawiło się prawo autorskie, trwał stan „generalnego swobodnego użytku” – zarówno na poziomie prawnym, jak i obyczajowym. Prawo autorskie ograniczyło ten „generalny swobodny użytek”.
Największe osiągnięcia literatury starożytnych Indii są anonimowe. Na starożytnym Dalekim Wschodzie „nie liczyło się to, co kto powiedział, ale co zostało powiedziane”. W prawie starożytnego Rzymu istniała tylko własność rzeczy, w których dzieła były utrwalone. Nie było potrzeby wprowadzenia norm prawnych umożliwiających czerpanie korzyści z eksploatacji dzieła, ponieważ był rozwinięty patronat, system wspierania twórców przez zamożnych obywateli. Z kolei w średniowieczu nie było ogólnego pojęcia twórcy. Fakt opublikowania dzieła liczył się bardziej niż to, kto jest jego twórcą, a zniekształcanie dzieł było większym problemem niż kopiowanie.