Na przykład Johannes Tauler, ucząc malowania, wprost zalecał dokładne kopiowanie wybranego obrazu.
Gdy w późnym średniowieczu pojawił się wynalazek czcionki drukarskiej, koszty zwielokrotniania dzieł spadły i pojawiły się przedsiębiorstwa wydawnicze. Od końca XV w. do XVIII w. władcy udzielali drukarzom przywileje na wydruki oraz wydawali akty ograniczające swobodę korzystania z dzieł przez innych drukarzy. Piractwo nie dotyczyło użytkowników, lecz jedynie drukarzy i sprzedawców, którzy bez zezwolenia drukowali i sprzedawali teksty. Prawo nie regulowało tego, jak użytkownicy korzystali z opublikowanego tekstu.
Koniec XVIII w. i początek XIX w. to okres rozkwitu idei praw twórców. Wydano pierwsze ustawy o prawie autorskim; .. Ochronę interesów autorów oparto na konstrukcjach prawa rzeczowego (literary propriety, proprieté intellectuelle, littéraire et artistique). W sytuacji, w której autorzy dysponowali prawami wyłącznymi, sądownictwo zaczęło uwzględniać interes użytkowników chronionych utworów. W ten sposób wprowadzano normy składające się na istotę współczesnych wyjątków i ograniczeń. Przykładowo, w angielskich sądach pojawiło się prawo cytatu (wtedy jako fair abridgement). Analogicznie powstawały wyjątki i ograniczenia we Francji – przy okazji stosowania dekretów z 1791 i 1793 przez sądy.