Około połowy XIX w. w ustawach niemieckich istniały już przepisy statuujące wyjątki i ograniczenia. Były to m.in. zezwolenia na tworzenie chrestomatii. Na podstawie ustawy z 1870 wolno było cytować i tworzyć zbiory utworów w celach kościelnych, szkolnych i literackich.
Prawo międzynarodowe Konwencja berneńska Konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i artystycznych z 1886 miała ujednolicić zasady ochrony autorskoprawnej. Jej pierwotny tekst był krótki, a zakres jej regulacji – wąski. Pierwsza redakcja znała przedruk prasowy oraz prawo cytatu. W rewizjach konwencji postanowienia te były kilkukrotnie korygowane. Równolegle z poszerzaniem katalogu chronionych utworów dodawano kolejne ściśle określone postaci wyjątków. Zmieniano zakres prawa cytatu i przedruku. W 1948 dopuszczono formułowanie (w ustawach poszczególnych państw) wyjątków od wyłącznego prawa autora do kopiowania utworu.