Po powrocie do Krakowa był redaktorem „Poradnika graficznego”, jednym z założycieli Towarzystwa Miłośników Książki w Krakowie i nauczycielem.
Lata w Łodzi W latach 1926–1928 pracował jako nauczyciel języka polskiego w Męskim Gimnazjum Społecznym w Łodzi. W 1928 został mianowany na stanowisko ławnika Wydziału Oświaty i Kultury Magistratu miasta Łódź i następnie działał jako przewodniczący Wydziału Oświaty i Kultury (do emerytury w 1933). Przygotował projekt reform łódzkiego muzealnictwa, które miały na celu stworzenie bardziej profesjonalnych i wyspecjalizowanych placówek kulturalnych. Początkowo plany urzędnika nie przewidywały muzeum sztuki. Sytuację zmieniła oferta zaprzyjaźnionego ze Smolikiem nestora starego krakowskiego rodu, Kazimierza Bartoszewicza. Ponad osiemdziesięcioletni Bartoszewicz postanowił przekazać Łodzi około stu obrazów, rysunków i grafik. Interdyscyplinarne Muzeum Miejskie zlikwidowano w 1930 roku. Na jego miejsce powołano trzy placówki: Muzeum Etnograficzne, Muzeum Przyrodnicze oraz mające siedzibę na pierwszym piętrze dawnego ratusza Muzeum Historii i Sztuki im. Juliana i Kazimierza Bartoszewiczów – Przecław Smolik jest uważany za ich założyciela. Był współzałożycielem Towarzystwa Bibliofilów w Łodzi (1927), a w latach 1927–1935 jego prezesem. W 1933 r.