przeniósł się do Warszawy, podczas powstania warszawskiego powrócił do zawodu lekarza.
Po wojnie wrócił do Łodzi i tutaj zmarł w 1947. Jest pochowany w Łodzi na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej. Od 2017 na grobie jest nowy nagrobek, zaprojektowany przez Włodzimierza Rudnickiego – powstał dzięki staraniom Łódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Książki, które od 2009 r. opiekuje się grobem Przecława Smolika. Od 1976 w Łodzi, na osiedlu Liściasta, jest ulica Przecława Smolikalog.lodz.pl.
Dorobek literacki Przecława Smolika obejmuje tom poezji modernistycznej Po drodze (1909), zawierający też przekłady Giordana Bruna i poetów niemieckich 2 poł. XIX w., Figle y fraszki, satyry (pod pseud. Imć Pana Niby-Reja 1911), oraz relacje podróżnicze (Przez lądy i oceany 1922, Nad Ałtajem 1923, Wśród wyznawców Burchan-Buddy 1925). Ogłosił kilkanaście prac z zakresu studiów nad grafiką i historią książki, m.in. Książka Stanisława Wyspiańskiego (1922), O książce pięknej (1926), Zdobnictwo książki w twórczości Wyspiańskiego (1926). Przełożył Wesołe bractwo Tłustej Gęby (1911) i Dyla Sowizdrzała (1914) Ch. de Costera.