14 listopada 1921 roku został przydzielony do Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu normalnego 1921–1923. W czasie studiów pozostawał oficerem nadetatowym 4 pułku ułanów. Z dniem 1 października 1923 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do macierzystego pułku w Wilnie. Z dniem 31 stycznia 1925 roku został przeniesiony w stan nieczynny na sześć miesięcy z prawem do pełnego uposażenia. Z dniem 1 lutego 1926 roku został przeniesiony w stan spoczynku. 19 czerwca 1926 roku został mianowany z dniem 1 lutego 1926 roku tytularnym majorem.
W maju 1928 roku został wicekonsulem honorowym w Nicei. Od 1930 roku był konsulem honorowym w Księstwie Monako. We wrześniu 1933 roku powrócił do kraju. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
1 maja 1935 roku został powołany na stanowisko pełniącego obowiązki dyrektora Ubezpieczalni Społecznej w Siedlcach. W 1936 roku został wybrany prezesem Związku Rezerwistów na powiat siedlecki. Zmarł 23 lipca 1938 roku w Siedlcach.