Handel koralem rozwinął się podczas wypraw krzyżowych. Okres szczytowy przeżywał na przełomie XVI i XVII wieku aż do czasów rewolucji francuskiej, która zakończyła francuskie panowanie na rynku koralowym. Po Francuzach rynek handlu koralem przejęli Włosi. W latach 1879–1884 miał miejsce światowy boom koralowy. W końcu drugiej połowy XIX wieku na koralowy rynek jubilerski wkroczyli Japończycy, co wiązało się m.in. z wyczerpaniem zasobów czerwonego korala śródziemnomorskiego i odkryciem nowych złóż koralowców w pobliżu wyspy Bonin, Okinawy i północnego Tajwanu.
W Polsce moda na ozdoby z korala szlachetnego pojawiła się przed połową XVIII wieku, najpierw wśród szlachcianek, a następnie u mieszczanek, zaś w XIX wieku objęła także chłopki. Korale z prawdziwych korali stanowiły element kobiecego stroju ludowego, zwłaszcza w południowej i środkowej Polsce (np. strój krakowski). Zwykle kobiety nosiły 3 lub 5 sznurków korali (nieparzystą liczbę) lub więcej, gdy koraliki były małe. Poszczególne korale mogły być tej samej wielkości lub ich wielkość zwiększała się ku środkowi sznurka. Wielkość korali i liczba sznurków świadczyły o zamożności właścicielki. W XX wieku sznurki korali wypełniały cały dekolt gorsetu.