Korale z prawdziwych korali były drogie i uważane za lokatę kapitału. Przechodziły w ramach dziedziczenia z matki na córkę oraz stanowiły element wyprawy panny młodej. Panny szły na służbę albo podejmowały się innych prac dorywczych czy sezonowych, aby uzbierać pieniądze na choćby 1 sznurek korali. Najbiedniejsze kobiety nosiły korale sztuczne np. tzw. „korale chlebowe” zrobione ze skrobi i żywicy z dodatkiem czerwonego barwnika.
Jeden lub częściej kilka (4–5, a nawet 6) sznurów prawdziwych korali (w okresie żałoby zastępowanych koralami z gagatu lub ciemnego granatu, ewentualnie czarnego szkła), zapinanych z tyłu złotym filigranowym zapięciem, nosiły dookoła szyi ubrane na ludowo kobiety-chłopki wyznania protestanckiego z holenderskiej prowincji Zelandii.
Korale bursztynowe thumb|Kurpiowskie korale bursztynowe Bursztynowe korale stanowiły element kobiecego stroju ludowego Kurpiów z Puszczy Zielonej oraz Kaszubów.