Ponadto uważa, że każdy z tych poszczególnych elementów stanowi warunek konieczny do poprawnego przeprowadzenia procedury porównawczej. Jednakże nie wpływa to na okoliczności, że wiele zagadnień z dziedziny zainteresowań komparatystyki prawniczej może być rozstrzyganych za pomocą innych, równie skutecznych sposobów, jak np. korzystanie z metod komparatystycznych. model K. Zweigerta i H. Kötza – najbardziej znany i rozpowszechniony model, reprezentowany w dziale prawa porównawczego. Jego konstrukcja składa się z pięciu części: zdefiniowanie badanego problemu – postawienie hipotezy; wyznaczenie przedmiotu do porównywania – skoro komparatystyka prawnicza zajmuje się przede wszystkim badaniem systemów prawnych państw (mając na myśli wszystkie państwa świata), a badanie takie mogłoby się okazać fizycznie i finansowo trudne do wykonania, to należałoby tu podjąć węższy temat badawczy i skupić się na mniejszej partii analizowanego materiału, ale równie wartościowego, z którego można wyciągnąć cenne wnioski; przy dokonaniu tego wyboru można kierować się np.