Praworządność Praworządność została podniesiona do rangi zasady ustrojowej państw socjalistycznych. Zasada ta wywyższa politykę ponad prawo, lekceważąc przy tym moralność. Dla przedstawicieli marksizmu prawo stało się polityką. Polityka pod osłoną legalizmu, której nie ograniczała moralność, z chęcią sięgała po narzędzie praworządności. Narzędziu temu, marksistowska teoria państwa i prawa nadała rangę najwyższej wartości uwolnionej od prawa naturalnego, sprawiedliwości czy słuszności które były obecne w historii prawa. Rządzenie za pomocą prawa, czyli praworządność stała się wygodnym i sprawnym narzędziem sprawowania władzy.
Polityczne uwarunkowania przeobrażeń marksistowskiej teorii państwa i prawa W miarę słabnącej pozycji marksistowskiej teorii państwa i prawa coraz częściej dążono do rewindykacji filozofii prawa. Zastanawiano się nad formalną stroną legalizmu i praworządnością wraz z rozważaniami nad stroną materialną, czyli wprowadzeniem elementów sprawiedliwości w prawie. W 1989 istniejący wówczas liberalizm polityczny zaczął akceptować prawo naturalne w połączeniu z prawem pozytywnym, które nie zawierało już elementów marksistowskiej teorii państwa i prawa.