Kampania wrześniowa Na dzień 1 września 1939 r. zajmował stanowisko dowódcy 1 kompanii w 4 (samodzielnym) batalionie strzelców (4 batalion strzelców zmobilizowany został przez III batalion 31 pułku piechoty, a jego miejscem postoju była Łódź). Batalion ten, dowodzony przez mjr. Wincentego Mischke, do dnia 5 września podlegał Kresowej Brygadzie Kawalerii, a w późniejszym okresie walczył w składzie oddziałów 10 Dywizji Piechoty. Resztki zdziesiątkowanego batalionu (nazywanego w późniejszym okresie „batalionem śmierci”) wycofały się (w ramach zgrupowania 10 DP) najpierw w kierunku Warszawy, a później dalej na wschód – i walczyły nad Bugiem oraz na Lubelszczyźnie.

Po agresji ZSRR na Polskę w bliżej nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przetrzymywany był w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 3958.