Norzyca (; ) – wieś na Białorusi, w rejonie postawskim obwodu witebskiego, około 32 km na wschód od Postaw.
Historia Najstarszym znanym właścicielem tych dóbr był Karol Sulistrowski (~1715–1749), wojski oszmiański i starosta butyłowski. Karol żenił się dwukrotnie, drugi raz z Rozalią z Paców (1716–?) i po nich dziedziczył majątek ich syn Alojzy Sulistrowski (1739–1795), pisarz litewski, mąż Antoniny z Oskierków (1740–?). Alojzy był członkiem Rady Najwyższej Rządowej Litewskiej w czasie powstania kościuszkowskiego, jednak wcześniej, w 1785 roku sprzedał Norzycę szambelanowi królewskiemu i marszałkowi szlachty powiatu drysieńskiego Tomaszowi Ignacemu Łopacińskiemu (1753–1817) żonatemu z Barbarą z Szadurskich (~1760–1817). Po nich dziedziczył ich syn, również marszałek szlachty tegoż powiatu, Józef Mikołaj (1784–1835), mąż Doroty z Morykonich (1780–1857). Około 1827 roku Łopacińscy sprzedali Norzycę sędziemu pogranicznemu oszmiańskiemu Kazimierzowi Okuszce (1781–1830). W połowie XIX wieku właścicielem Norzycy był Kazimierz Łopaciński (1832–1895), możliwe że wnuk Kazimierza seniora.