Jego syn (i Teresy z Chrzanowskich) Władysław (1865–1937) żonaty z Jadwigą z Małaczyńskich był kolejnym właścicielem Norzycy, a ostatnim jej właścicielem przed 1939 rokiem był ich syn Eugeniusz Okuszko (1902–1939), żonaty z Krystyną Koronowską.
Po II rozbiorze Polski w 1793 roku dobra te, wcześniej leżące na terenie województwa wileńskiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie powiatu wilejskiego (ujezdu) guberni wileńskiej. Po I wojnie światowej Norzyca została siedzibą gminy Norzyca, 7 listopada 1920 roku gmina ta została przyłączona do nowo utworzonego powiatu duniłowickiego pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i EtapowychDz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 3, poz. 24. 19 lutego 1921 roku wraz z całym powiatem weszła w skład nowo utworzonego województwa nowogródzkiego. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem duniłowickim została przyłączona do objętej władzą polską Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie. 1 stycznia 1926 roku nazwę powiatu duniłowickiego zmieniono na powiat postawski. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.