W latach 80. XIX wieku w folwarku mieszkały 22 osoby, 7 prawosławnych i 15 katolików. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało folwark 91 osób, 73 były wyznania rzymskokatolickiego a 18 prawosławnego. Jednocześnie 68 mieszkańców zadeklarowało polską a 23 białoruską przynależność narodową. Było tu 6 budynków mieszkalnych. W 1931 roku w majątku mieszkało 90 osób, a w kolonii – 3, w 2009 roku wieś zamieszkiwało 157 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Duniłowiczach i miejscowej prawosławnej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Duniłowiczach i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy, który obsługiwał znaczną część gminy Norzyca.
Józef Łopaciński ufundował tu w 1830 roku cerkiew prawosławną pw. Opieki NMP.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Norzyca gminy NorzycaRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 roku. Załącznik..
mały|Park pałacowy w Norzycy