Jesienią 1922 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie przedstawił przywiezioną z niewoli rzeźbę Sarta, jej kunszt sprawił, że przyjęto go do klasy Konstantego Laszczki. W 1926 przerwał naukę i powrócił do Łańcuta, trzy lata później przeniósł się do Warszawy, gdzie dzięki poleceniu hr. Alfreda Antoniego Potockiego został zatrudniony w zakładzie Zygmunta Bobrowskiego. Od 1931 pracował samodzielnie, ale nadal korzystał z pracowni w zakładzie Bobrowskiego. Ostatnie lata życia spędził w przytułku w Płudach, gdzie zmarł w zapomnieniu. Pochowany został na Cmentarzu Tarchomińskim, jego mogiła nie zachowała się.
Twórczość Władysław Glac tworzył rzeźby typu pomnikowego, wiele z nich to rzeźby nagrobne m.in. Pielgrzym na cmentarzu w Łańcucie oraz lew na tamtejszym zamkuPrace remontowe i konserwatorskie na terenie Muzeum-Zamku w Łańcucie, Muzeum - Zamek w Łańcucie. W 1929 uczestniczył w konkursie na pomnik Tadeusza Kościuszki, który miał stanąć w Nowym Bytomiu.
Przypisy