jako legalną przyjmuje transplantację organów nieregenerujących się między krewnymi i osobami bliskimi, jednak w sytuacjach wyjątkowych szwedzki Narodowy Urząd Zdrowia decyduje o możliwości donacji między innymi osobami, o ile konkretny przypadek oceni jako szczególny. Włoska regulacja z 1967 r. jako krąg potencjalnych dawców określa rodziców, pełnoletnie rodzeństwo i dzieci. W sytuacji niemożliwości pobrania od nich tkanek nieregenerujących się brane pod uwagę są inne osoby. W części państw europejskich nie istnieją szczególne ustawowe ograniczenia dotyczące relacji dawca-biorca w transplantacji ex vivo. U. Schroth i Th. Gutmann za przykłady podają Austrię i Norwegię, których prawodawstwo w zakresie transplantacji nie ogranicza w sposób restrykcyjny kręgu dawców, a jedynie określa warunki dopuszczenia dawcy i biorcy oraz sposób wyrażenia wymaganej zgody zarówno przez strony zainteresowane, jak i odpowiednie komisje badające zasadność donacji.
Warunki transplantacji w ustawodawstwie polskim Kryterium wyznaczającym krąg potencjalnych dawców jest przedmiot transplantacji.