Z tego samego okresu pochodzą „Femmena bella” (tekst i muzyka), wydana przez Santoianni w 1900 roku, „Capri” (napisana we współpracy z bratem), „’A cchiù bella figliola”, „’A luce elettrica”, „Cunsiglia”, „Vita bella” i „Vita nova” (wydane przez Ricordi w roku 1905), „Guardame un momento”, „Mariabella” (wydana przez Bideri w roku 1905), „Santa mia”, „Senza camisa”, „Spuse nuvelle” oraz „’Sotto ’a Walbero ’e ulive” (tekst i muzyka, z 1907 roku). W 1910 roku poślubił Carolinę Scognamillo. Para nie doczekała się potomstwa. Wcześniej, w 1908 roku w Teatro San Ferdinando reprezentował swoją sztukę Pentita, o której zachowało się niewiele informacji, podobnie zresztą jak o jego działalności malarskiej. Po 1911 roku napisał kilka tekstów do pieśni brata: „’Im'arircordo 'e te” (1911; znanej też jako „Lucia Lucì”), „So ’nnamurato ’e te” (1912) i „Miru te” (1914). W późniejszym okresie pracował jako ilustrator i projektant okładek do pieśni na głos i fortepian, wydawanych przez wytwórnię Santojanni oraz folderów dla festiwalu w Piedigrotta.