thumb|Grób Tadeusza Dalbora na cmentarzu Powązkowskim Tadeusz Maksymilian Dalbor (ur. 15 października 1889 w Tomaszowie Lubelskim, zm. 21 czerwca 1981 w Warszawie) – polski dyplomata, doktor historii.

Życiorys Urodził się 15 października 1889 w Tomaszowie Lubelskim, w rodzinie Maksymiliana (1839–1923), powstańca styczniowego, urzędnika magistratu we Lwowie, i Emilii z Nowaków. Od 1900 uczęszczał do Gimnazjum im. Franciszka Józefa I we Lwowie. Po otrzymaniu w 1907 matury podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Franciszkańskiego.

Po wybuchu I wojny światowej, w sierpniu 1914 ewakuowany wraz z rodziną do miejscowości Pinggau w Styrii. W roku akademickim 1917/1918 dokończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podjął pracę w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, od 1 listopada 1918 do 1 stycznia 1919 jako urzędnik, a od 1 stycznia 1919 do 31 marca 1920 jako referent. W 1919 na UJ doktoryzował się w zakresie historii.