Philipp Funk (ur. 26 czerwca 1884 w Wasseralfingen koło Aalen; zm. 14 stycznia 1937 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki historyk i publicysta, wykładowca w Państwowej Akademii w Braniewie, na Uniwersytecie w Monachium i na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim, profesor literatury i historii powszechnej.
Życiorys Philipp Funk urodził się jako syn odlewnika żelaza Georga Funka i Philippine Funk, z domu Hauser. Już w wieku 17 lat był zafascynowany badaniami gеnealogicznymi – badał rodowody rodzin rzemieślniczych do początku XVII wieku. Od 1896 uczęszczał do szkoły świeckiej w Rottenburgu am Neckar, a od 1899 do gimnazjum w Ehingen, gdzie w 1903 roku zdał maturę. W tym samym roku wstąpił do konwiktu teologicznego i rozpoczął studia filozofii, historii, historii sztuki i teologii katolickiej na Uniwersytecie w Tybindze. Tam jego nauczycielem był m.in. Georg von Belov. Philipp Funk założył wraz ze Eugenem Mackem, Josephem Eberle, Alfonsem Heilmannem oraz Hermannem Hefele stowarzyszenie teologiczne Graal (1905). Był również członkiem stowarzyszenia teologicznego Guelfia. W 1907 roku złożył egzamin państwowy z teologii i 8 października wstąpił do seminarium duchownego w Rottenburgu. Już jako student pracował w czasopiśmie Reformkatholizismus Renaissance. W artykule z kwietnia 1906 (tom 7, 1906, s.