202-211) krytykował metody naukowe tybińskiego egzegety Johannesa von Belsera (1850-1916). W innym opracowaniu podawał w wątpliwość historyczność Ewangelii św. Jana, a także użył pojęcia "legendy" w odniesieniu do tekstów w Piśmie Świętym (tom 7, 1906, s. 645-654, 710-717). W rezultacie na rok przed ukończeniem seminarium jego święcenia zostały wstrzymane, w końcu 1907 wystąpił z seminarium.
Kontynuował studia z zakresu historii w Tybindze i Monachium, i w lipcu 1908 roku uzyskał stopień doktora w Tybindze na podstawie rozprawy z zakresu nauk filozoficznych na temat Jacques’a de Vitry. 26 listopada 1908 roku ponownie wstąpił do seminarium w Rottenburgu. Już po miesiącu jednak opuścił je definitywnie, po tym jak nie chciał uznać encykliki papieskiej Pascendi. Następnie zajął się twórczością pisarską. Od marca 1909 pracował nad historycznym Atlasem Bawarii jako pracownik naukowy komisji historycznej przy Bawarskiej Akademii Nauk. Od 1 października 1909 do 30 września 1910 był bibliotekarzem pomocniczym w bibliotece miejskiej w Szczecinie u Erwina Ackerknechta. Już na początku 1910 roku pracował jako wydawca i redaktor modernistycznego tygodnika Das Neue Jahrhundert, który następnie w latach 1915 i 1916 ukazywał się pod tytułem pod tytułem Freie-Deutsche Blätter.