Anatolij Dmitrijewicz Aleksiejew (ros. Анатолий Дмитриевич Алексеев, ur. 4 stycznia 1902 w Łomży, zm. 29 stycznia 1974 w Moskwie) – radziecki lotnik polarny, Bohater Związku Radzieckiego (1937).
Życiorys Od 1905 mieszkał w mieście Siergijew Posad, w 1918 skończył gimnazjum, od marca 1920 służył w Armii Czerwonej, był radzistą. W 1921 brał udział w likwidacji powstania Antonowa w guberni tambowskiej, w 1925 był instruktorem ds. radia wojskowej lotniczej szkoły lotników morskich w Sewastopolu, a 1925-1928 kierownikiem laboratorium elektrycznego Wojskowej Szkoły Specsłużb Sił Wojskowo-Powietrznych, następnie został szturmanem (nawigatorem) lotnictwa morskiego (Sił Wojskowo-Powietrznych Floty Czarnomorskiej). Latem 1928 w składzie załogi B. Czuchnowskiego uczestniczył w poszukiwaniach ekspedycji polarnej Umberto Nobile. W grudniu 1929 został starszym inżynierem Naukowo-Badawczego Instytutu Sił Wojskowo-Powietrznych, po przeniesieniu do rezerwy w maju 1930 został lotnikiem polarnym Gławsiewmorputi (Głównego Zarządu Północnej Drogi Morskiej), wiosną 1937 jako dowódca samolotu TB-3 uczestniczył w lądowaniu pierwszej dryfującej stacji naukowej „Siewiernyj Polus-1”, a 25 maja 1937 w locie z Wyspy Rudolfa na Biegun Północny (lądowanie odbyło się 17 km od celu, a biegun został ostatecznie osiągnięty 27 maja).