Jesienią 1937 brał udział w poszukiwaniach załogi Zygmunta Lewoniewskiego, w 1938 kierował lotniczym oddziałem poszukującym załóg statków „Sybiriakow”, „Małygin” i „Siedow” w północnej części Morzu Łaptiewów, od 1939 ponownie służył w armii, został lotnikiem doświadczalnym fabryki samolotów nr 22 w Moskwie, wypróbowywał bombowce. Uczestniczył w wojnie z Niemcami, od czerwca do grudnia 1941 jako dowódca eskadry 432 lotniczego pułku dalekiego zasięgu, a od grudnia 1941 do lipca 1944 dowódca statku 746 lotniczego pułku dalekiego zasięgu, później ponownie został lotnikiem doświadczalnym. W czasie wojny wykonał 27 nocnych lotów bojowych, bombardując cele na głębokich tyłach wroga. W lutym 1958 został przeniesiony do rezerwy w stopniu pułkownika. Był szefem wydziału nawigacji lotniczej w Zarządzie Lotnictwa Polarnego, a od 1970 w porcie lotniczym Szeremietiewo. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym. W 1995 pośmiertnie otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Siergijew Posad. Jego imieniem nazwano ulicę w Krasnojarsku i górę na Antarktydzie.