Lucien Jean Baptiste Bersot (ur. 7 czerwca 1881 w Authoison, zm. 13 lutego 1915 w Fontenoy) – francuski żołnierz niesłusznie skazany na śmierć i stracony podczas I wojny światowej.
Życiorys Urodził się w Authoison, 7 czerwca 1881 w rodzinie chłopskiej. Przeprowadził się z rodzicami do Besançon, gdzie nauczył się zawodu kowala. W 1908 wstąpił w związek małżeński, rok później urodziła mu się córka. Gdy wybuchła I wojna światowa, został zmobilizowany do 60 pułku piechoty i wysłany na front.
Bersot nosił kalesony, gdyż w magazynie nie było już spodni w jego rozmiarze, z tego powodu drżał z zimna w okopach. 11 lutego 1915 poprosił sierżanta – kwatermistrza o wełniane spodnie, takie, jakie nosili wszyscy żołnierze. Sierżant mu zaproponował spodnie poległego żołnierza, podarte i poplamione krwią. Bersot ich nie przyjął. Za odmowę został skazany na 8 dni aresztu przez porucznika André. Jednak podpułkownik Auroux, dowódca pułku, uznał, że kara jest za łagodna i zażądał postawienia Bersota przed sądem wojennym. Chciał w ten sposób dać przykład wojskowej dyscypliny nowo przybyłym do pułku żołnierzom. Następnego dnia, zwołano sąd polowy, któremu przewodniczył Auroux, Bersot został oskarżony o odmowę wykonania rozkazu i skazany na karę śmiercimémoire des hommes..