kilka rekordów w południowej części Nowej Gwinei kilka osobników zostało schwytanych na południowy zachód od rzeki Fly. Szczureczek namorzynowy należy do australijskich „starych endemitów”, łożyskowców, których przodkowie dotarli na kontynent przed kilkoma milionami lat.
Morfologia Z wyglądu szczureczek namorzynowy przypomina mysz, choć jest większy i ma krótsze uszy. Jest to niewielki gryzoń: długość ciała (bez ogona) 72–130 mm, długość ogona 62–100 mm, długość ucha 10–15 mm, długość tylnej stopy 23–26 mm; masa ciała 32–64 g. Wierzch ciała jest ciemnoszary, ku spodowi stopniowo przechodzi w biały. Niektóre dorosłe osobniki mają rzadko rozmieszczone białe cętki. Futro na ciele jest jednorodnie krótkie, wodoodporne. Kończyny mają ten sam kolor co grzbiet, oprócz stóp. Stopy są z wierzchu pokryte rzadkimi, białymi włosami, podobnie jak ogon, a od spodu nagie. Palce nie są spięte błoną pławną. Samica ma dwie pary sutków brzusznych.
Szczególną cechą uzębienia szczureczków, łączącą je z bobroszczurami, jest posiadanie tylko dwóch trzonowców po obu stronach szczęki. Ich siekacze mają pomarańczowy kolor.
Genetyka Liczba diploidalna wynosi 2n = 48 i FN = 52,