Współkonsekratorami byli przełożony generalny Zgromadzenie Ducha Świętego pod opieką Niepokalanego Serca Maryi Panny bp Alexandre-Louis-Victor-Aimé Le Roy CSSp oraz wikariusz apostolski Nowego Pomorza Louis Couppé MSC.
W styczniu 1908 zastąpił abpa Navarre na stanowisku wikariusza apostolskiego Nowej Gwinei. 14 listopada 1922 zmieniono jego tytuł na wikariusz apostolski Papui.
Podczas swojego pontyfikatu zreorganizował strukturę wikariatu. Nakazał sporządzanie corocznych raportów z każdego dystryktu, na które podzielił wikariat. Na ich podstawie planowano rozwój misji. Za jego biskupstwa liczba katolików wzrosła z 2400 do 23500. Rozwijał również szkolnictwo, promując szczególnie kształcenie podstawowe i techniczne. Liczba uczniów wzrosła z 800 w 1898 do 7000 w 1945. W 1932 administracja papuańska zatrudniła czterdziestu ośmiu absolwentów jego szkół. Przezwyciężył deficyt finansowy wikariatu bardziej poprzez oszczędności niż przez plantacje, które powodowały identyfikowanie misjonarzy z europejskimi wyzyskiwaczami.