Do swojego wikariatu sprowadził karmelitanki oraz osoby świeckie z Europy i Australii, które żyjąc w rodzinach i pracując w zawodach świeckich świadczyły o Chrystusie oraz pomagały Kościołowi w ewangelizacji oraz w dziełach charytatywnych. Założył papuaskie zgromadzenie Służebnic Pańskich. Zaniedbał jednak kształcenie miejscowych duchownych. W czasie jego biskupstwa studia w zagranicznym seminarium duchownym podjęło jedynie dwóch mieszkańców wikariatu, z których wyświęcono jednego (Louisa Vangeke, pierwszego papuańskiego księdza, który później zostanie pierwszym papuańskim biskupem). Drugi z alumnów zmarł podczas nauki we Francji w 1922. W 1934 wraz z wikariuszem apostolskim Rabaulu Gerardem Vestersem założył seminarium kształcące miejscowych księży, jednak przed wojną żaden kapłan nie został wyświęconyArchdiocese of Rabaul Faith History.
18 stycznia 1945 przeszedł na emeryturę. W tym dniu otrzymał od papieża arcybiskupstwo tytularne Claudiopolis in Honoriade. Zamieszkał w Kubuna Mission - w jednej z górskich misji wikariatu apostolskiego Papui, gdzie zmarł 5 listopada 1953 i został pochowany.