Zniszczeniu uległo 27 budynków mieszkalnych i 60 budynków gospodarczych.
Epilog Przewodniczący Ukraińskiego Komitetu Centralnego w Krakowie, Wołodymyr Kubijowycz, nawiązał do tej zbrodni w swym memoriale z 25 lutego 1943 roku, wystosowanym do generalnego gubernatora Hansa Franka. Wskazał ją jako jeden z przykładów polityki odpowiedzialności zbiorowej, której ofiarą pada przychylnie nastawiona do Niemiec ludność ukraińska. Poinformował, że 29 stycznia 1943 roku w Suminie rozstrzelano 45 Ukraińców, w tym 18 dzieci w wieku 3–15 lat. Ostrzegł jednocześnie, że na skutek tego rodzaju zbrodni wśród ludności ukraińskiej rodzi się niezadowolenie i staje się ona podatna na „wrogą propagandę”.
Na rozkaz Niemców zwłoki ofiar pacyfikacji zostały pogrzebane przez mieszkańców Tarnawatki na polu Józefa Szumskiego. W lipcu 1958 roku szczątki ekshumowano i przeniesiono na cmentarz parafialny w Tarnawatce, gdzie spoczęły we wspólnej mogile.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1943 w Generalnym Gubernatorstwie Sumin Kategoria:Ukraińcy w Generalnym Gubernatorstwie Sumin, pacyfikacja Kategoria:Zbrodnie żandarmerii niemieckiej w Generalnym Gubernatorstwie Kategoria:Sumin (powiat tomaszowski)