Brak zamówienia ze strony sił powietrznych spowodował, że McDonnell chcąc zachować opłacalność całego projektu zażądał ceny niewspółmiernie wysokiej za swój skomplikowany techniczne samolot w porównaniu do francuskiego konkurenta lub wygranego w konkursie UCX Lockheeda JetStar. Chcąc ratować projekt, wytwórnia wysłała swoją ofertę sprzedaży samolotu do 750 największych przedsiębiorstw i koncernów na terenie Stanów Zjednoczonych. Bez efektów, nikt nie był zainteresowany ofertą. Po kilku latach eksploatacji samolotu w charakterze maszyny do przewozu VIPów koncernu, McDonnell przekazał maszynę nieodpłatnie do Flight Safety Foundation, organizacji zajmującej się szeroko rozumianym bezpieczeństwem przewozów lotniczych. McDonnell 220 miał zakończyć swój żywot w teście zderzeniowym. Na szczęście dla samolotu nie doszło do tego. Maszyna przechodziła od jednego właściciela do drugiego, realizując różnego rodzaju zadania na terenie Ameryki Południowej. Obecnie znajduje się w prywatnych rękach na terenie Stanów Zjednoczonych.
Bibliografia Michał Petrykowski, Lockheed JetStar. 60 lat pierwszego amerykańskiego business jeta, „Lotnictwo Aviation International”, nr 12 (2017), s. 62-71, ISSN 2450-1298. David R. Wallin, Last entry The McDonnell 119, „Flying”, nr may (1959), s. 27, B 00110F404.
Kategoria:Samoloty dyspozycyjne z napędem odrzutowym 119/220