Ostatecznie US Air Force wybrały produkt konkurencyjnego Lockheeda, rezygnując z maszyny McDonnell 119. Niezrażony niepowodzeniem McDonnell podjął decyzję o sprzedaży samolotu na rynku cywilnym. W 1959 roku, w celu uczczenia dwudziestolecia działalności firmy, zmieniono oznaczenie samolotu na McDonnell 220, maszyna otrzymała również nowy numer rejestracyjny N220N. 17 października 1960 roku Federal Aviation Agency (obecna Federal Aviation Administration) wydała tymczasowy certyfikat typu umożliwiając tym samym wytwórni rozpoczęcie sprzedaży samolotu. McDonnell oferował swój produkt w dwóch wersjach napędzanych różnymi silnikami. Mogłyby to być cztery Pratt & Whitney JT12A-3 lub turbowentylatorowe General Electric CF700-1 o ciągu 1814 kG każdy. Podpisano wstępne porozumienie na sprzedaż 170 samolotów dla Business Sales Division Pan American World Airways, która miała oferować samoloty w leasingu. Niestety dla McDonnell Pan Am wycofał się z transakcji ostatecznie kupując w 1963 roku samoloty Dassault Falcon 20. Powodem decyzji była cena samolotu amerykańskiego producenta.