Do 10 roku życia mieszkał w Wilnie, w 1933 roku przeniósł się z rodzicami do Warszawy. W latach 1935–1939 był uczniem I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. 5 września 1939 ojciec otrzymał nakaz ewakuacji z Warszawy i rodzina przeniosła się do Wilna, które pomiędzy październikiem 1939 a czerwcem 1940 znajdowało się pod okupacją litewską. Tam kontynuował naukę w liceum OO. Jezuitów. Po okupacji Litwy przez Armię Czerwoną 15 czerwca 1940 i aneksji państwa litewskiego przez ZSRR (3 sierpnia 1940) ojciec został aresztowany 26 września 1940 przez NKWD, więziony na Łukiszkach i w Moskwie, skazany administracyjnie na osiem lat łagru, od lipca 1941 w łagrze nad Peczorą, zwolniony we wrześniu 1941 w wyniku układu Sikorski-Majski. Liceum jezuitów przekształcono w IX Wileńską Szkołę Średnią, gdzie w czerwcu 1941 Kazimierz zdał maturę. W czasie nauki przejawiał wyjątkowe zdolności matematyczne.