Jerzy Kierśnicki (ur. 25 sierpnia 1897 w Dorpacie w Estonii, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Tadeusza i Marii z Taubertów. Absolwent 18 klasy Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie (starszeństwo z dniem 1 lutego 1920 i 84 lokatą), w roku 1920. W stopniu podporucznika piechoty służył w dowództwie 1 Dywizji Wielkopolskiej gen. Konarzewskiego. 4 grudnia 1920 został przeniesiony do poznańskiego batalionu etapowego nr IV. Następnie skierowany do Dowództwa miasta Warszawy. 14 czerwca 1921 rozkazem L.1713 został wcielony do 57 pułku piechoty.
Zwolniony do rezerwy po zakończeniu działań wojennych. W 1924 był podporucznikiem rezerwy 42 pułku piechoty. 19 marca 1939 awansował do stopnia porucznika rezerwy. Podlegał pod P.K.U. Białystok.
W okresie międzywojennym zasiadał w Komitecie Jubileuszowym 35-lecia A.K. Rauera. W 1933 był kierownikiem Ekspozytury w Białymstoku Izby Przemysłowo-Handlowej w Wilnie. Przed wybuchem wojny był prezesem Izby Handlowo-Przemysłowej w Białymstoku.