W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru, poz. 32 z 2.04.1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 16.05.1943. Przy szczątkach w mundurze oficerskim znaleziono wizytówki, dowód osobisty, list (nadawca Lidia Kierśnicka, Białystok, ul. Fabryczna 25/2), telegram, legitymację Izby Handlowej z Białegostoku. Figuruje na liście AM-228-2296 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem: GARF-84-02296. Nazwisko Kierśnickiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 2296) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 137 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 141 z 1943.
Mieszkał w Białymstoku, przy ul. Fabrycznej 25. Miał żonę Lidię.