W tym czasie na wydziale wprowadzono nowe kierunki studiów: zarządzanie oraz studia menedżersko-związkowe dla działaczy związkowych.
W latach 1977–1981 wykładał na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Pracował także na Tufts University (1991–1992) oraz na Politechnice Lubelskiej (1993–1994).
Od 1993 do 1998 przez dwie kadencje zasiadał w Centralnej Komisji ds. Tytułów i Stopni Naukowych, powołany w skład Komitetu Nauk Psychologicznych PAN (w latach 1991–1994 był jego wiceprzewodniczącym) oraz rady naukowej Episkopatu Polski i Komisji Iustitia et Pax. Objął stanowisko rektora Wyższej Szkoły Ubezpieczeń w Krakowie, a także stanowiska profesorskie na obu lubelskich uniwersytetach i na Uniwersytecie Trnawskim.
W pracy naukowej specjalizował się w naukach o zarządzaniu, psychologii eksperymentalnej, przemysłowej i środowiskowej miejsca pracy. Zdefiniował w swoich badaniach pojęcie sozopsychologii (jako nauki o psychospołecznych uwarunkowaniach oraz konsekwencjach degradacji środowiska naturalnego przez struktury przemysłowe). Zajął się też opracowaniem teorii zgromadzeń agoralnych. Jest autorem licznych prac z zakresu psychologii, filozofii i ekonomii, w tym książek, artykułów naukowych i haseł w encyklopediach.